ÇARESİ YOK BU DERDİN, SAVAŞACAĞIZ

demirden bir parmaklık olmalıyım ben
sımsıkı kardeşime sarılmış durmalıyım
korkuları bile korkutmalıyım

şimdi herkes pervane olmuş bizimle,
seksen metrekare evde 7 kişiyiz :)
yemeklerde gelen ziyaretçilerimizle sayımız daha da artıyor
çok eğleniyor hep gülüyoruz
çok mutluyuz
bowling, sinema, oyun salonları,millioner kartları hersey çok güzel
herşey gırgır şamata

herkes uykuya daldığındaysa
bebeğimin zor saatleri
sinirleniyor
kriz yoklamaları geliyor
uykusu kaçıyor
keyif kalmıyor
abla etrafımı sardılar sanki ben ne yapacağım diyor
ellerini sıkı sıkı tutuyorum
ter içinde hep
kalbi herşeyden hızlı
aklında esir düştüğü lanet
zor bebeğim zor biliyorum
sen sabret

gece annem uyandırdı
öldüm içim acıdı bir an
beni bırakmak istemiyor zaten hep sarılayım istiyor
galiba bana bağlılığı arttı
kalktım yanına yattım
sanırım ben uyuyuverdim dua ederken
ama hiç bırakmadım
bırakmam seni

annem devamlı yaşayacaklarımdan korkuyorum
kaldıramayacağımdan korkuyorum diyor
galiba yıkım yaşıyor, hep yatıyor, hastayım diyor

ben umutluyum
savaşacağız
Rabbim sabır versin