Bir bağımlı ile hayatın ne güç olduğunu en iyi ben bilirim der başka da demezdim,
yürekten anlar yürekten dua ederdim Allah kurtarsın diye...
hep saklar,hep ağlardım,hep bu gece son diye umut ederdim,bir daha olmasın diye...
Meğerse bu neye bağlı olduğuna göre de değişirmiş,şimdi daha da zormuş işimiz, bebeğimin hayatını uzatmak içinmiş tüm tedaviler, hikayelerin gidişatı, yaşananlar,nüksetmeler, sonuçlar...
Hiçbirini düşünmek istemiyorum,zaten boşluğa düşmüş olan yarım aklımıda böyle yitirmemeliyim.
Ama gözümün önünde,çetin bir mücadele veriyor,hayat onun için ne demek bilmiyorum.
Zamanın çoğunu uyuyarak geçiriyor,belki uyku bile değil oraya kilitliyor kendini ,terliyor, bakışları donuklaşıyor, sinirleniyor ve şimdi en kötüsü tedavi işe yaramadı diyerek reddediyor.
Ne doktor kontrolü ne ilaçlar hepsini reddediyor
.Üzerine gidemiyoruz daha fazla ısrar edemiyoruz,
Doktorumuz hemen gelin yeniden hastaneye almalıyım diyor kendinden çok emin fakat bizim keçimizi ikna etmek ne mümkün!!
Annemse hiç ama hiç iyi değil,umutsuz üstelik Rabbim ona sabır versin.bir ben bilirim annecim çektiklerini bir Allah!!!
evimiz kalabalık evimiz biraz hüzünlü biraz neşeli
evimiz küçücük ama şirin yuvamız
evimiz kapısı açık her gelene:)))
neden mi?
hala ürperiyorum,yatak odamda gezinen hırsızı ben gördüm,çok zor birseymiş
maddi kaybım olmadı çok şükür,fakat çoook korkularım oldu,o kısacık sürede düşündüğüm yüzlerce şey oldu,içim eridi,bağırdım bağırdım herkesi kaldırdım ayağa ama ne çare,Rabbimin bunda da bir hikmeti olmalı diyorum.Muhtemelen çocuk yaşta birisiydi bu sebeple kardeşim sanarak yaşadığım o korku ve kaçışına öyle çaresiz bakakalmak çok acıydı.
Rabbim herkesi iyi etsin
Canım eşim,canım sevgilim benim
şu sıralar en çok seninle bir kaçamak yapmayı isterdim
yapamadığımız bu yaşa kadar yaşayamadığımız herseyi evlenerek başaracağımızı hayal ettim ben hep
iki yıl oldu, henüz güzel şeyler yaşayamadık,ne sen ne de ben hiç sırtımızı dönmedik sıkıntı bizim mi diye?
elbet Rabbim katında mükafatı vardır (inşallah) ama nedense gençliğimizin gidiyor olmasına da üzülmüyor değilim.Seni çok iyi anlıyorum sende beni,yoksa hala evli kalmamız mucize olabilirdi.Ha hahaa anlatsak bu haline de mucize diyebilir sıradan insanlar :)
ama bitmiyor sıkıntılı ailelerimizin sıkıntıları hiç bitmiyor,herkes sen ve ben kadar fedakar davranmazdı belki ama sen de hiiç anlamıyorsun bencillikten,yüreğin hiç mi hiç kendin için birşey arzulamıyor be canımcım
sabrın,iyi niyetin,cömertliğin,zekan,tavırların,gülen yüzün,mantığın,dikkatin,ilgin,sevecenliğin,anlayışın
herşeyinle benzersiz bir insansın sen
