Üzgünüm

çok ağır şeyler öğrendik
çok karanlık bir sayfa daha geldi hayattan önümüze
15 yaşında düştüğü bataklığı ancak farkedebildik
1 yıl geçmişti bile
ve ancak söyleyebildi beni kurtarın diye
nasıl zor ve nasıl acı seyler
düşmanıma vermesin diyeceğin cinsten kötü

kendimi düşünüp dinleyeceğim bir zamanım olmamıştı bugüne kadar
artık hepten unutmalıyım
ne varsa elimde gayretle sunmaktayım
evim sizin,maaşım sizin,tüm kalan zamanım sizin
yeter ki iyi birseyler olsun
yeter ki azıcık yüzümüz gülsün şu hayatta

ne çocuk oldum
ne genç
ne de yeni evli
ne mi olabilirim?
hiççç...
bilmiyorum...

belki
annem için iyi bir evlat
kardeşlerim için iyi bir abla
eşim için iyi bir eş
belkiiii.

Allah için iyi bir Kul'um inş
imtihanlarında sabrediyorum
çabalıyorum
hep dua ediyorum
hep güç istiyorum

hep dayanıyorum


ama şu günlerde
sanki ben artık yokum
büyük büyük girdaplar içinde
sessiz çığlıklarım

gitgide eksiliyorum
gitgide tükeniyorum
işe nasıl gidip geliyor
evde ne yapıyor
gece nasıl uyuyor
sabah güne nasıl başlıyorum
bunu bile anlamış değilim

ne yüzüm, ne saçım
ne kıyafetim, ne makyajım
ne ayakkabım, ne çantam
ve daha çok şey
hiç bşey umrumda değil
acı doluyum
kusamıyorum

Rabbim görüyor
ne kadar da üzgünüm

2010 bitti 2011 geldi
ne evlilik yıldönümü
ne yeniyıl
ne doğum günüm

hiçbirini ben kutlamadım
kimse de kutlamadı
kimse de bsey demedi
annem gönlümü aldı bir ufak hediye ile,sağolsun

daha ne mi gelir insanın başına
daha ne kadar sevdikleri ile imtihan edilir
daha ne kadar dayanır
korkuyorum artık, çok korkuyorum
öyle korkarak, bu günüme de şükür diyorum

belki geçer
belki bu üstümden hiç eksik olmayan kara bulut
belki geçer gider